Gouden Spelen voor Nederland én Italië: 'Maar nu weer lekker voetballen'

Harold uit Hoogeveen kijkt in de winkelpassage Galleria Vittorio Emanuele II naast het bekende Duomoplein in Milaan naar een livestream op zijn mobieltje. Jorrit Bergsma is bezig met zijn gouden race op de massastart en even later wint ook Marijke Groenewoud haar race. Hij draagt een oranje T-shirt en geen jas. Het is warm, bepaald geen weer dat je verwacht bij de Winterspelen.

Een juichkreet als Bergsma over de finish komt. "Goud! Wat een geweldenaar", zegt Harold. Zijn kippenvelmoment ontgaat de rest van de mensenmassa die richting de beroemde Milaanse kathedraal wandelt, sommigen hebben maskertjes op en zijn verkleed. Het is dit weekend carnaval in Milaan.

"Heeft Nederland een gouden medaille?", vraagt de Italiaan Mattia die ook voor carnaval naar de stad is gekomen en met zijn vriendin een Aperol Spritz drinkt in een café op het plein met de kathedraal. "Gefeliciteerd, is het de eerste?'

Hij heeft heel weinig van de Spelen gezien, zoals de meeste Italianen. "In deze stad is alles voetbal, voetbal en nog eens voetbal", zegt hij. Eigenlijk vindt hij het organiseren van de Spelen (kosten tussen de 5 en 6 miljard euro) zonde van het geld. Mattia heeft nog wel meegekregen dat Italië het sportief gezien nooit eerder zo goed deed op de Winterspelen. Het gastland staat net onder Nederland op de vierde plaats van de medaillespiegel.

Met zoontje voor camera

Een van de meest spraakmakende Italiaanse gouden medailles zijn de twee van schaatser Francesca Lollobrigida, die voor de RTL Nieuws-camera vertelde dat moeder zijn én goud winnen op de Spelen moeilijk is, maar niet onmogelijk. Je bent als vrouw niet afgeschreven als je moeder bent, is de boodschap die ze wil uitdragen. Om dat te laten zien, nam ze haar zoontje Tommaso mee naar het interview, wat deze hilarische beelden opleverde:

De meeste Italianen zal het zijn ontgaan. De kijkcijfers op tv waren nog best aardig, vooral de openingsceremonie werd met 9 miljoen kijkers goed bekeken. De schaatswedstrijden trokken gemiddeld rond de 2 miljoen Italianen richting tv. Naar de stadions gaan, zat er al helemaal niet in voor de meesten. Die zaten dan ook lang niet altijd vol deze Spelen. Voor veel Italianen was het te ver weg en veel te duur. Een kaartje voor het schaatsen kostte bijvoorbeeld zo'n 180 euro of zelfs nog meer.

Uitgelezen kans

Rozemarijn en Elsevier uit Wijk aan Zee zijn er wel bij, samen met duizenden andere Nederlanders. De hartsvriendinnen hadden er zes jaar voor gespaard. "Het was zeker niet goedkoop, maar we wilden een keer naar de Spelen. Dit was een uitgelezen kans", vertelt Elsevier.

Van een olympische sfeer merkten de vriendinnen afgelopen weken weinig als ze van hun appartement naar het schaatsstadion fietsten. "Ik had er daar wat meer verwacht. Misschien komt het omdat de locaties wat ver uit elkaar liggen, met het skiën en snowboarden in Cortina op zes uur rijden." Ze worden wel vaak aangesproken op hun oranje outfit, vooral door fans uit andere landen. "De Italianen niet, die negeren ons een beetje."  

De schaatsfanaten hebben geen seconde spijt van hun olympische reis. Het was het geld meer dan waard. "Het was een droom en als je dan de eerste keer dat ijsstadion binnenkomt, brrr dan krijg je echt koude rillingen", zegt Rozemarijn. Haar vriendin vult aan: "We hebben zoveel moois gezien. Ik kan niet kiezen wat ik het mooiste vond. Zoveel medailles. We kregen vanuit Nederland ook leuke reacties. Het ging daar steeds meer leven."

'Het komt goed'

Dat terwijl het allemaal nog stroef begon voor TeamNL met de eerste twee dagen zonder medailles. Maar nadat de koning tegen RTL Nieuws had gezegd dat het 'goed zou komen', kwam het ook goed. Er volgen tien gouden medailles, zeven zilveren en drie bronzen voor Nederland. Ongekend succes op de Winterspelen. Tot nu toe kwam TeamNL nog niet verder dan acht keer goud. Op de medaillespiegel zien we Nederland terug op de derde plaats na Noorwegen en de VS. 

Sommigen stonden voor het eerst op het podium, zoals de schaatsers Merel Conijn, Femke Kok en Jenning de Boo en de shorttrackbroertjes Van 't Wout, die samen zes medailles binnenhaalden. In deze video vertellen ze over hoe ze dat samen hebben beleefd:

Doorgewinterde olympiërs als Kjeld Nuis en Jorrit Bergsma liepen op hun laatste Olympische Spelen met een grijns van oor tot oor door het olympisch dorp. Ze haalden ook nog eens het podium (Nuis pakte brons, Bergsma goud en brons). 

Jutta Leerdam

Het eerste Nederlandse succes in Milaan was er voor de veelbesproken Jutta Leerdam, die haar critici de mond snoerde met een gouden medaille en haar miljoenen fans liet juichen. "Ik vind Jutta helemaal het einde", zegt de 16-jarige Kim uit Assen op de een na laatste dag van de Spelen. 

Ze wil niet op de foto voor dit artikel. "Nee, ik zie er niet uit in deze oranje kleren", lacht ze. Wel wil het meisje kwijt dat ze boos is dat mensen nare dingen over Jutta zeggen. Zoals dat ze een 'prima donna' zou zijn en alleen maar met haar uiterlijk bezig is. "Ze inspireert mij en vele andere meiden en vrouwen. Laat haar." 

Schaatser wil Kim niet worden, maar ze droomt er wel van om make-up artist te worden. "Jutta geeft me zelfvertrouwen dat ik het kan." Behalve medailles winnen, is het inspireren van jonge meiden een belangrijk doel van Jutta. "Volg je hart en werk daar keihard voor", zei ze op Instagram tegen RTL Nieuws.

Gewoon voetballen

Bij San Siro, het voetbalstadion van AC Milan waar de Olympische Spelen op 6 februari werden geopend, hebben ze nog nooit van Jutta Leerdam gehoord. Hier wordt vandaag weer ‘gewoon’ gevoetbald. AC Milan speelt tegen Parma.

Vragen stellen over de Olympische Spelen heeft hier weinig zin. Als ze horen dat je uit Nederland komt, gaat het zeker niet over Jorrit Bergsma of Jens van ‘t Wout. "Gullit, mijn god… Van Basten, de allerbeste en Rijkaard… il trio olandese”, zegt een man, die met twee vrienden een biertje drinkt voor het stadion.

Bij San Siro zijn de Olympische Spelen al vergeten voor ze ook maar afgesloten zijn. "We gaan voetballen: winnen, winnen, winnen", zeggen de mannen. En ze juichen nog een keer ‘Milan Milan Milan.’